Eugène van Lamsweerde

Eugène van Lamsweerde, die sinds 1974 in Frankrijk woont en werkt, is door de Franse filosoof/schrijver Christian Noorbergen 'een chirurg van de ziel' genoemd, en de dichter Hubert Haddad beschreef hem onlangs als een 'mathematicus van de gevoeligheid'. Toch zou van Lamsweerde de daarbij behorende precisie en kundigheid niet gauw voor zichzelf opeisen, hij die zich veeleer 'instrument' voelt en zegt, eerder dan te doen, te ontvangen. 'Wat werkelijk van belang is, kun je alleen maar cadeau krijgen.'
Tot de jaren tachtig werkte Eugène van Lamsweerde naast tekenen, iets wat hij zijn leven lang gedaan heeft, voornamelijk als beeldhouwer. Hoewel, gehouwen heeft hij nooit, hij construeerde, aanvankelijk in klei en was, later in metaal. Hij realiseert een groot aantal monumentale werken in Nederland en in Frankrijk. In dit laatste land wordt hij voor zijn totale oeuvre in 1986 geridderd.
'Ik ben vaak, of het nu beeldhouwen, schilderen of tekenen betreft, met verschillende werken tegelijk bezig. De mysterieuze werkelijkheid, het punt waar je omheen draait, zet je op een weg naar een tastende, onmogelijke verbeelding van die werkelijkheid. Er zjn eindeloos veel facetten, je kunt rustig steeds vanuit een nulpunt starten. Het goed zijn op je atelier geeft je de juiste geste en doet je ook op het goede moment stoppen.'
De ruimte in en rond een beeld, evenals het wit in zijn tekeningen, is essentieel.
Er bestaat een aantal bibliofiele uitgaven met tekeningen van Eugène van Lamsweerde, onder andere aangekocht door de Koninklijke Bibliotheek.
De serie 'Après un rêve' (genoemd naar de compositie van Fauré) is in 2006 ontstaan.

 
après un rêve après un rêve après un rêve après un rêve après un rêve