Herman van der Made houdt van een
heldere en sobere vormentaal. Omdat de vorm van de steen in belangrijke
mate bijdraagt aan het eindresultaat geeft hij zijn werk de naam:
Beeldstenen.
Door zijn liefde voor steen en natuur was hij altijd al geboeid door
stenen die hun vorm hebben gekregen door een zwerftocht van duizenden
jaren. Keien, zwerf/rolstenen gevormd op de grens van bodem en water.
Hij zoekt ze in rivierbeddingen, aan de zeekust of op plekken waar ze
door gletschers naar de oppervlakte werden gestuwd. Hij zoekt een soort
van samenspraak met een steen, een zoektocht naar de grenzen van zijn
verbeelding en de schoonheid die hij wil vrijmaken. De vorm van de steen
is voor hem een symbool van eenheid, waarbinnen hij zoekt naar de
spanning tussen de buiten- en de binnenkant. Soms combineert hij de
steen met andere materialen zoals (archeologisch) ijzer en lood. |