Achter de ophaalbrug ligt de West-Friese stolpboerderij. Deze is 17 meter breed en 27 meter lang en wordt gedragen door zes bomen die samen een zogenaamd dubbel vierkant vormen. We kochten de boerderij in de winter 1970/1971. Hij stond op dat moment op de lijst van onbewoonbaar te verklaren woningen. Het was voor ons 'Liefde op het eerste gezicht'. Mijn man, Maarten Mourik, schreef in diezelfde winter het gedicht:

 

  

Het Vijfde Seizoen

Boven onze hoofden zwenken
de trekvogels terug naar 't Noorden;
onder onze voeten breken
narcissen door het herfstig gras;
hoewel de nachten langer worden
lengen nu ook de dagen weer;
- er is absoluut geen twijfel mogelijk:
dit jaar brengt ons een tweede lente.

 

Sinds die tijd draagt de boerderij de naam: Het Vijfde Seizoen en zelfs ik werd door hem zo genoemd. Het gedicht is gepubliceerd in Maarten's zesde dichtbundel, genaamd:
De vijf seizoenen, mei 1978, Uitgeverij B. Gottmer, Nijmegen / Uitgeverij Orion, Brugge.

Voor meer informatie over Maarten Mourik zie ook www.vijfdeseizoen.nl. Op deze site zijn ook de gedichten uit al zijn gepubliceerde bundels te lezen, waarbij op diverse pagina’s foto’s van beelden van mijn hand staan afgebeeld.

Samen hebben we de boerderij gerestaureerd met behoud van het originele authentieke karakter en het oorspronkelijke weiland tot onze droomtuin gemaakt. Na het plotselinge overlijden van Maarten heb ik het geheel aangepast en er een beeldentuin en galerie van gemaakt. In het bosgedeelte heb ik een poëzieroute ingericht als hommage aan Maarten.